Stichting Vay verslag 2014

Er zijn in 2014 in de provincie Groningen en in Amsterdam en omstreken (het doelgebied van Stichting Vay) honderden mensen geholpen middels giften op aanvraag van sociaal werkers of vanuit de zogenaamde ‘Stichting Vay noodpotten’ bij Welzijnsorganisaties. Deze noodpotten zijn in beheer bij de financiële administraties van de organisaties. Hieruit kunnen kleinere, urgente bedragen direct worden uitgekeerd na onderling overleg in de sociale werkteams zelf. Het gaat hierbij meestal om dringende zaken als leefgeld, eten, boodschappen, id-kaart, babyvoeding, reiskosten naar ziekenhuis of arts enz.

 

Er was ook weer in 2014 regelmatig contact en overleg met maatschappelijk werkers, sociaal raadslieden, geestelijke gezondheidszorg, gezinscoaching, woonondersteuners en andere hulpverleners betreffende schrijnende situaties en armoede. Meestal werden de bijdragen gedaan wanneer er geen (andere) voorliggende voorzieningen waren of waarin dit allemaal veel te lang zou duren.

 

Er waren bijvoorbeeld aanvragen ten behoeve van chronisch zieke mensen met een minimuminkomen die het financieel niet meer konden redden. Er moest een teveel ontvangen toeslag terug betaald worden en daarnaast kwam nog de aflossing van de hoge eigen bijdrage voor de ziektekosten. Als dan ook nog de wasmachine kapot gaat ontstaat er behoorlijke stress. Of er was bv een gehoorapparaat nodig die niet meer betaald kon worden. Af en toe zijn bijdragen gedaan om huisuitzetting of afsluiting te voorkomen, bijvoorbeeld bij ernstige ziekte of als er sprake was van jonge kinderen. Alleenstaande moeders met jonge kinderen of baby werden ook regelmatig geholpen. Ten gevolge van veranderende belastingvoorzieningen met inhoudingen van een te groot deel van de uitkering ontstonden bij deze moeders schrijnende financiële problemen.

 

Opvallend, ook in 2014, dat veel verzoeken om een bijdrage van Stichting Vay voortkwamen uit armoede die ontstaat door teveel beslaglegging. Mensen komen onder het wettelijk bestaansminimum vanwege gelijktijdige beslaglegging, verrekeningen van Toeslagen en ziektekostenboetes op loon of uitkering. Waardoor er veel te weinig geld overblijft voor vaste lasten en levensonderhoud. Deze situatie, ook wel 'Paritas Passe' genoemd, wordt langzamerhand wel iets meer erkend in de politiek maar er komen maar steeds geen oplossingen voor. Voor meer informatie hieromtrent zie bijvoorbeeld rapporten van de Sociaal Raadslieden ‘Belastingdienst een bron van armoede?’ en ‘Paritas Passe’:

 

Ook geven hulpverleners aan dat armoede en schulden mede kunnen ontstaan vanwege de complexheid van de vele voorzieningen. Men weet bijvoorbeeld niet dat de voorzieningen bestaan. Of het is te ingewikkeld om (digitaal) aan te vragen en/of aan te passen waardoor allerlei financiële ondersteuning niet of foutief benut wordt.

 

In de gemeente Amsterdam vallen, vanwege controle op nieuwe wetgeving en bijvoorbeeld kostendelersnormen, de situaties op van mensen die samen een woning delen. Dit gebeurt vaak om wat leefgeld over te houden. Er wordt dan 'terecht of onterecht’ gekort op hun uitkering. Er ontstaat onder deze groep nog meer armoede en schrijnende situaties. De mensen zijn radeloos, ook omdat er in Amsterdam voor hen helemaal geen geschikte woningen te vinden zijn. Het is onder anderen hierdoor veel drukker geworden bij maatschappelijke instanties in Amsterdam. En meerdere aanvragen zijn op deze problematiek gebaseerd.

 


U kunt het financiële jaarverslag 2014 van de Stichting Vay downloaden via onderstaande link


Download





Logon