Stichting Vay verslag 2016

Ondanks een aantrekkende economie blijft in Nederland helaas sprake van een grote groep mensen die in armoede (over)leven. Zij profiteren er niet echt van. 

 

In de aanvragen van sociaal werkers worden schrijnende situaties beschreven. Zoals bijvoorbeeld het echtpaar die beide chronisch ziek zijn en van een bijstandsinkomen moeten leven. Elk jaar ontstaat er voor deze mensen o.a. een nieuwe schuld vanwege de dubbele eigen bijdragen voor de ziektekosten. Meer dan 700 euro moet elk jaar weer worden afgelost. Als daarbij dan de wasmachine kapot gaat dan is dat een groot probleem. 

Omdat de overheid zich meer teruggetrokken heeft zijn er voor dit soort zaken geen voorliggende voorzieningen meer. Er zou dan een lening afgesloten moeten worden maar daar is in zo’n geval juist geen aflossingscapaciteit meer voor.

 

Er zijn ook in 2016 in de provincie Groningen en in Amsterdam en omstreken (het doelgebied van Stichting Vay) vele mensen geholpen middels giften op aanvraag van sociaal werkers of vanuit de zogenaamde ‘Stichting Vay noodpotten’ bij Welzijnsorganisaties. Deze noodpotten zijn in beheer bij de financiële administraties van de organisaties. Hieruit kunnen kleinere, urgente bedragen direct worden uitgekeerd na onderling overleg in de sociale werkteams zelf. Het gaat hierbij meestal om dringende zaken als leefgeld, eten, boodschappen, id-kaart, babyvoeding, reiskosten naar ziekenhuis of arts enz.

 

Er is overleg met maatschappelijk werkers, sociaal raadslieden, geestelijke gezondheidszorg, gezinscoaching, woonondersteuners en andere hulpverleners, bv van de voedselbank, betreffende schrijnende situaties en armoede. Meestal werden bijdragen gedaan wanneer er geen (andere) voorliggende voorzieningen waren of waarin dit allemaal veel te lang zou duren.

 

Een kwestie die in eerdere jaarverslagen werd beschreven blijkt helaas nog steeds aan de orde te zijn. Verzoeken om een bijdrage van Stichting Vay komen regelmatig voort uit armoede die ontstaat door teveel beslaglegging. Mensen komen onder het wettelijk bestaansminimum vanwege gelijktijdige beslaglegging, verrekeningen van Toeslagen en ziektekostenboetes op loon of uitkering. Waardoor er veel te weinig geld overblijft voor vaste lasten en levensonderhoud. Deze situatie, ook wel 'Paritas Passe' genoemd, wordt langzamerhand wel meer erkend in de politiek maar er komen geen goede oplossingen voor. Voor meer informatie hieromtrent zie bijvoorbeeld rapporten van de Sociaal Raadslieden ‘Belastingdienst een bron van armoede?’ en ‘Paritas Passe’:

 

Ook geven hulpverleners aan dat armoede en schulden kunnen ontstaan vanwege de complexiteit van de vele voorzieningen. Men weet bijvoorbeeld niet dat de voorzieningen bestaan. Of het is erg ingewikkeld om (digitaal) aan te vragen en/of aan te passen waardoor financiële ondersteuning niet of foutief benut wordt.

 





Logon